Als ik in mijn hoofd zit kan ik geen echte verbinding maken met een ander
 

Van nature ben ik sensitief, creatief en intuïtief. Als klein meisje kon ik echt dromen. Zo droomde ik ervan om als astronaut door de ruimte te vliegen in een ruimteschip. Ook fantaseerde ik over het opgraven van schatten in Egypte en zag ik mezelf de allerhoogste bergen beklimmen. Maar een heel sterk analytisch en rationeel stuk van mezelf heeft dat in de loop der jaren overgenomen. Ik zeg vaak gekscherend dat ik ben ‘opgegroeid in mijn hoofd’, dat was mijn copingmechanisme en veilig terrein om me te begeven. Het was (en is) ook een kwaliteit.

Het heeft mij gebracht naar een (schijnbaar) succesvol leven: een fijne relatie, een prachtig huis in Vinkenveen en een bloeiend eigen bedrijf. Het perfecte plaatje! Totdat ineens een anderhalfjaar geleden al deze bouwstenen wegvielen. Mijn relatie, waar ik zo zeker van was, werd beëindigd. Het voelde alsof de bodem onder mij vandaan werd geslagen. Hierdoor was ik ineens nergens meer zeker van. Maar deze breuk bracht mij noodgedwongen direct bij mijn intuïtie. En van hieruit heb ik drastische keuzes gemaakt. Ik besloot ook uit mijn bedrijf te stappen. Ik heb afscheid genomen van mijn partner, mijn eigen bedrijf, mijn huis en mijn kat. Alles wat me lief was en waar ik mijn identiteit aan ontleende was ineens verdwenen. Wie was ik dan nog?

 

 
 

De Idee-fixe


Dit was zo ontwrichtend maar tegelijkertijd heb ik me niet eerder zo vrij gevoeld. In de chaos ontstond een natuurlijke flow.  Mijn idee diende zich aan: Een transformatiecentrum voor vrouwen waar je in contact komt met de vrouwelijke kracht van binnen en deze vrijmaakt om hiermee bewust en volledig autonoom jezelf in de wereld te zetten. Om te doen wat goed voelt vol vervulling en verbinding.

Het was eind vorig jaar dat ik een eigen visualisatie deed van mijn idee. Ik zag toen een fijne, lichte ruimte met hoge ramen, een klein barretje met tafeltjes en daarachter een rustige ruimte voor groepsprocessen en een intiem souterrain voor 1 op 1 sessies. Toen ik een maand daarna voor het eerst bij Idéfix binnenstapte geloofde ik mijn ogen niet: dit was precies de plek die ik had gevisualiseerd. Dat was voor mij een signaal. “Hier moet ik zijn, ik heb geen idee wat ik hier kom doen, ik vind het doodeng maar ik voel dat er hier iets gaat gebeuren.”

 
Er zijn dingen geweest die ik niet heb willen zien. Er waren patronen die ik drastisch heb moeten doorbreken. Toen is het proces begonnen om naar mezelf te kijken. En dat is zo confronterend.
 

De Beweging


Ik meldde mij aan als Fixer om in de Werkplaats twee dagen per week te gaan werken. Ik bezocht enkele events en toen ik tijdens de Verbeeldingsavond zo'n helder beeld voor me zag van mijn idee besloot ik deel te nemen aan het 90 Dagen Programma om dit verder te ontvouwen.

Ik voelde dat de enorme kanteling in mijn leven me niet voor niets was overkomen en dit mocht ik aankijken. Er zijn dingen geweest die ik niet heb willen zien. Ik zat vast in bepaalde patronen. Die wilde ik nu doorbreken. Dat was een confronterend proces. Ik werd onvermijdelijk van uit mijn hoofd naar mijn hartstuk gebracht en kon niet anders dan iedere dag mijn gevoel te volgen. Tijdens het programma leerde ik mijn innerlijke criticus herkennen. Deze stem fluisterde mij steeds weer mijn overtuigingen in: “Ik ben niet creatief. Ik heb geen ideeën. Ik kan het niet alleen.” Ik durfde niet volledig te vertrouwen op mijn eigen kracht. 

Bij Idéfix heb ik geleerd deze belemmerende overtuigingen om te buigen. De weg naar mijn creatieve bron kwam daarmee vrij. Er werd een luikje opengezet zodat mijn dromen en beelden weer konden gaan stromen. Dat is van onschatbare waarde. Het voelt voor mij als thuiskomen. 

Als ik vanuit mijn ziel aan het creëren ben dan voel ik dat ik echt leef
 

Het waarmaken


Mijn leven bevindt zich nu meer in een flow. Alles lijkt te kloppen. Ik heb veel nieuwe mooie mensen ontmoet. Ik voel veel liefde en gedragenheid. En vervulling in kleine momenten terwijl er zoveel was weggevallen. 

Ik heb zelf in een hoog tempo een transformatie doorgemaakt. Het heeft me gebracht dat ik nu vanuit m’n gevoel mijn leven durf vorm te geven. Ook is mijn zelfvertrouwen gegroeid: ik durf echt op eigen benen te staan. Stukjes pijn en verdriet blijf ik tegenkomen, maar dat mag er zijn. Wanneer ik deze voel probeer ik daar ruimte voor te maken. En hoe meer ik op deze koers zit, hoe meer het naar me toekomt.

Ik ben een eigen coaching praktijk gestart. Hoe ik voorheen mensen begeleidde in het opzetten van maatschappelijke initiatieven zo richt ik me nu veel meer op de mens zelf. Op persoonlijke groei en ontwikkeling. 

Mijn idee is er ook nog steeds: het vrijmaken van de ontembare levenskracht van vrouwen. “Unlease your soulpower”, zo noem ik het. Ik geef mezelf de tijd om eerst te dromen en beelden hierover te laten stromen. Laatst werd ik midden in de nacht wakker en rolde de basis voor het programma van persoonlijke transformatie eruit. Ook heb ik al mijn eerste workshop gegeven aan een groep vrouwen.
Mijn idee loopt volledig parallel met mijn eigen transformatie. Het is een weerspiegeling van mijn eigen proces. Het is net zover als waar ik zelf ben. 

 
 
Aan het coachen3.jpg

Contact met Nikkie:

Nikkie Sicking
06 46 33 31 31
nikkie.sicking@gmail.com
www.linkedin.com/in/nikkiesicking/

Nikkie nam deel aan het 90 Dagen Programma en Familieopstellingen bij Idéfix


Dit verhaal is opgehaald en geschreven door Imca Schoots
Fotografie door Froukje Klop

Idéfix