Als ik geen familie heb, maar ik wil er wel een, dan creëer ik wel mijn eigen familie
 

“Ontmoet je tweede familie.” Op mijn twaalfde las ik deze woorden in een flyer op school. En ik wist meteen: dat is wat ik wil. Vanaf dat moment deed ik alles eraan om aan het uitwisselingsprogramma deel te nemen en eindelijk mijn echte tweede familie te hebben. Zelf ben ik opgegroeid in Duitsland in een redelijk disfunctioneel gezin. Het voelde niet als een familie maar als individuen die bij elkaar woonden. Het was voor mij geen veilig thuis. Het verlangen naar een echte familie was er onderbewust wel.

Die oproep voor dat uitwisselingsprogramma op school werd mijn doel. Ik wilde mijn tweede familie vinden. Tot mijn zestiende heb ik hier keihard voor gewerkt. Ik moest het geldbedrag voor de uitwisseling zelf bij elkaar verdienen en heb hiervoor talloze bijbaantjes gedaan. Na vier jaar kon ik eindelijk gaan. Naar een gezin in Brazilië. Maar na een paar indrukwekkende eerste weken besefte ik: Ik vond het helemaal niks. De familie was er. Maar ik wist niet zo goed hoe ik deel uit moest maken van een familie. Wat moest ik hier met al die tijd? Ik had geen bijbanen meer en mijn hobby’s van thuis kon ik daar ook niet voortzetten.

Ik was super ongelukkig. Dit durfde ik aan niemand te vertellen. Want ik was nu immers een avonturier die hier alles voor gedaan had en helemaal alleen naar Brazilië was vertrokken. Het was een enorme cultuurshock. Ik was blij om alles achter te laten maar had me niet voorbereid op wat er dan zou komen. Ik had geen doel meer en besefte dat dit in iedere geval niet was wat ik zocht.

 
 

De Idee-fixe


Ik heb wel miljoenen ideeën. Maar complexe thema's vatbaar maken, dat is wat ik het liefste doe. Op school stond ik al bekend als de Spiekbrieven Queen. Mijn uitgebreide spiekbrieven verstopte ik dan op het toilet zodat ook anderen hem konden gebruiken. Ik vind het geweldig om informatie te herstructureren en begrijpelijk te maken. Om helemaal in een onderwerp te duiken, dit tot de kern uitpluizen en er een eigen verhaal van te maken zodat het voor iedereen helder is.

Daar wil ik iets mee gaan doen op het raakvlak tussen wetenschap en design, en verbinding maken tussen verschillende disciplines.

Sinds het 90 Dagen Programma bij Idéfix verbind ik me echt met dit kernidee en wil ik me niet meer af laten leiden door al die andere ideeën.

 
Mijn idee manifesteerde zich altijd al in alles wat ik deed
 

De Beweging


Na de terugkeer van mijn avontuur in Brazilië was het tijd om een studie te kiezen. Omdat ik altijd al van het maken van dingen hield en toch weer naar het buitenland wilde ging ik in Nederland op de kunstacademie studeren.

“Studeer cum laude af” - Ja, ook deze school had flyers liggen. En ik had dus mijn nieuwe doel gevonden. De stap naar de open en losse structuur van de academie was wederom een enorme omschakeling. En ook hier heb ik weer jaren keihard gewerkt. Alles deed ik om cum laude af te studeren. Het koste me bijna een burn-out maar uiteindelijk stonden er twee kleine woordjes op mijn diploma. De voldoening die ik eruit haalde duurde ongeveer een dag en was nauwelijks voelbaar.

Ook hierna besefte ik: dit was niet waar ik naar op zoek was. Ik was wel een inzicht rijker: ik kan dus alles bereiken - als ik het maar wil. Maar ik wilde even helemaal niks meer. Ik ging doen wat vertrouwd voelde en schreef me in bij een uitzendbureau voor de horeca. Ernaast schreef ik me in bij de kvk als freelance designer, voor het geval dat ik ooit toch nog zin zou krijgen in mijn vak.

De daaropvolgende jaren bracht ik door met de zoektocht naar ‘wat ik dan eigenlijk wil’. Na een gevoelde stilstand van mijn leven kwam het besef: ik wil een familie. En als ik er geen heb, dan maak ik wel mijn eigen familie. Ik werd moeder. Voor mijn dochter zorgen geeft mij het anker dat ik altijd had gemist. Ik hoef niet meer met wilskracht op zoek naar een plek waar ik bij hoor. Ik kan voor het eerst vanuit mijn eigen kracht onderzoeken wat ik leuk vind en hoe ik mijn leven wil invullen. Ik voelde dat het tijd was om naar Idéfix te gaan om te ontdekken wat dat dan precies moet zijn, wat mijn leven nu nog aanvult.

Moeder zijn is een van de meest leerzame dingen, het leert mij zoveel over mezelf
 

Het waarmaken


Tijdens de eerste Verbeeldingsavond zag ik mezelf in een groot huis met allemaal kamers waar verschillende teams werkten aan diverse disciplines. Ik nam zelf niet actief deel aan de processen in een van de teams maar was de verbindende factor en hield het overzicht. Bij Idéfix onderzocht ik met name mijn eigen rol in het geheel. Ik heb ontdekt dat ik niet hoef te kiezen voor één van mijn ankers. Ik mag het allemaal zijn.

Maar ik ben nu in de eerste plaats moeder. En moeder zijn is een van de meest leerzame dingen, het leert mij zoveel over mezelf. Het verschaft mij een veilige basis van waaruit ik verder kan. Ik voel nu ook ruimte om met mijn idee aan de slag te gaan zonder druk te ervaren. Mijn grootste verlangen heb ik al vervuld, dat hoef ik niet meer uit een opdracht te halen. Maar ik wil nu wel mijn idee in de wereld gaan zetten. Mijn overtuigingen die mij belemmerden heb ik los kunnen laten. Nu durf ik dichter bij mezelf te blijven. Het maakt niet meer uit wat een ander ervan vindt. Ik voel mezelf nu in mijn kracht staan.

Ik ben het allemaal: een avonturier, een wetenschapper, een ontwerper en een moeder. Ik mag er zijn!

 
 
Naamloos-2.jpg

Contact met Anna:

Anna Kröger
06 45 23 88 27
hallo@annakroger.com

Anna nam deel aan het 90 Dagen Programma bij Idéfix


Dit verhaal is opgehaald en geschreven door Imca Schoots

Idéfix