Eind 2016 ben ik op avontuur gegaan in mijn innerlijke jungle van thema’s, emoties en patronen, om aan inzicht te winnen en aan uitzicht te werken. Gegronder met mijn voeten in de aarde en (daardoor) sterker in het contact met de ander. Ik heb sinds die tijd diverse persoonlijke ontwikkelingstrajecten en een coachopleiding gevolgd, interessante mensen ontmoet, waaronder ook Anne en Idéfix. Ik ben mooie lessen aan het leren en ken mezelf steeds beter. Ik weet, dit avontuur is voor altijd. 
 

 "Last night's glance" - een van de 100 beelden voor het #100dayproject (#100daysofmypointofview)

"Last night's glance" - een van de 100 beelden voor het #100dayproject (#100daysofmypointofview)

 "Edges" - onderzoek naar mijn haat/liefde verhouding met selfies.

"Edges" - onderzoek naar mijn haat/liefde verhouding met selfies.

Met name de wereld van het systemische heeft me de afgelopen maanden gegrepen en een diepe indruk op mij gemaakt en voor een groot deel bijgedragen aan het helen van mijn (onzichtbare) wonden. De belangrijkste les die ik hier heb geleerd is dat ik kind van mijn ouders moet worden, om volwassen te kunnen zijn. De manier om mijn plek in mijn familiesysteem in te nemen en (als vrouw) sterker in het leven te staan. 


Mijn leerprocessen zijn: kwetsbaar durven zijn, het niet-weten te doorvoelen, en in schuld te leren staan. Daarvoor is een beweging naar mijn moeder toe noodzakelijk, de vrouwelijke energie. Met die beweging leer ik beter verbinden met mezelf en anderen, leer ik meer te vertrouwen op een onvoorspelbare uitkomst en door deze beweging te maken buig ik mijn mannelijke energie, die zich in werk heeft geuit in bewijsdrang, om naar daadkracht, gevoed vanuit gegrondheid en mijn innerlijke waarheid. En wat ik nu, lente 2018, het liefste doe is die bron aanboren. 

Mijn onuitputtelijke nieuwsgierigheid gids laten zijn van mijn leven en houden van het proces zelf, is voor mij intussen goud waard.
 "Learning to see" - de gelijkenis van in- en uitzoomen.

"Learning to see" - de gelijkenis van in- en uitzoomen.

Het innerlijk lokaliseren van mijn waarheid, luistert zeer nauw en heeft daarmee als eis dat het stil is, extern en intern. Dat lukt mij wanneer ik kan dagdromen, voor mij een vorm van meditatie, en soms vang ik die droom in een snelle schets, of losse woorden. En soms is ‘ie er al in de realiteit en maak ik er een foto van of hoor ik ‘m terug in melodie. Samenhang en betekenis komen dan vaak pas later, onverwachts onder de douche, in gesprek met mijn vriend, of wanneer ik speel met mijn hondje. Zo’n inzicht dat plotsklaps het een met het ander verbindt, en wanneer ik weet, met mijn hele lijf, dat het klopt. Van die momenten kan ik intens genieten, ik groei in exact die momenten. 

Het verder ontplooien van mijn artistieke kant, is het naar buiten brengen van mijn eigen waarheid, en erop durven vertrouwen dat het altijd ergens toe leidt, hoe onzichtbaar dat in eerste instantie ook is. Maar ook geloven dat wat ik creëer, waarde kan hebben voor een ander, dat is nog een onwennig proces. Hoe voeg ik waarde toe aan het leven van een ander, wanneer ik de uitkomt ambigue laat? Langzaam maar zeker voel dat ik iets te bieden heb dat zich niet per se laat vangen in een vaste vorm, ironisch he als vormgever? Tegelijkertijd denk ik, een vloeibare staat is ook een vorm. Mijn onuitputtelijke nieuwsgierigheid de gids laten zijn van mijn leven en houden van het proces zelf, is voor mij intussen goud waard. 

 "Absorption" - niets is wat het lijkt. Modificatie van opgeschuimd melk.

"Absorption" - niets is wat het lijkt. Modificatie van opgeschuimd melk.

Zo’n inzicht dat plotsklaps het een met het ander verbindt, en wanneer ik weet, met mijn hele lijf, dat het klopt. Van die momenten kan ik intens genieten, ik groei in exact die momenten.

Onlangs stuitte ik op de woorden van fotograaf Shawn Theodore, een advies dat hij ooit zelf heeft gekregen. Deze woorden raken, daar ze mijn liefde voor aandacht en reflectie in zich dragen. Ze laten zich vrij vertalen als volgt: “Gun je werk de tijd om te rusten. Neem afstand van projecten die ‘klaar’ zijn en keer terug met een frisse blik. Een maand, twee maanden of een jaar later, wat er voor jou nodig is. Gebruik de ervaringen die je in de tussentijd hebt opgedaan om het project écht af te ronden, of laat het exact zoals het is. Een frisse blik en zelfreflectie voegen meer toe, dan de directe publieke opinie.”


Zo vervolg ik mijn avontuur, nieuwsgierig naar nieuwe (brullende) beren die mijn pad zullen kruisen, en de lessen die ik ga leren. 

 
portretten-39.jpg

Ik ben
gevoelig, eerlijk, dagdromend, denkend en volop ontdekkend.


Ik breng
nieuwsgierigheid, humor, persoonlijke aandacht, energie, oog voor detail en overzicht. 

Wat ik nu het liefste doe
verder ontplooien van mijn artistieke kant, in relatie tot verlangens en angsten. Ik verken o.a. fotografie, compositie, modificatie en abstracte kunst.

Idéfix is voor mij
een fijne plek om te ‘zijn’ (met écht lekkere koffie).

Mijn ontwakende idee
is in lijn met uitspraak van Annie Dillard: How we spend our days is, of course, how we spend our lives.” De ruimte om elke dag te dromen, ontdekken en spelen, is een geschenk dat ik iedereen gun.

Contactgegevens
www.atthestudio.nl
steph@atthestudio.nl
Instagram
06-46392098

 
Idéfix