Als we iets maar vaak genoeg te horen krijgen, gaan we er vanzelf in geloven. Maar dat het verworden is tot traditie, maakt het natuurlijk niet direct moreel aanvaardbaar. Wat mij fascineert is het vermogen onze omgeving te analyseren en in beweging te komen voor zinvolle verandering. Wat maakt dat we bijeenkomen en de mouwen opstropen? Wat maakt dat we in het diepe, met al haar onzekerheden en kwetsbaarheden springen? Maar ook: wat maakt dat we het laten, dat we wegkijken en idealisten bestempelen als naïef?

Ik probeer eigenlijk meer de waarde te benadrukken van het jezelf wat minder zien

Zelf zie ik mezelf niet als held. Ik bewonder mensen die altijd in de frontlinie staan, mits onder de juiste vlag natuurlijk. Maar ik zie mezelf ook niet als minderwaardig. Ik probeer eigenlijk meer de waarde te benadrukken van het jezelf wat minder zien. Het voelt fijn om mensen te benaderen als een reflectie van hun omgeving, een veranderlijke verzameling van ideeën en ervaringen. Door het veranderlijke, wederzijds afhankelijke, karakter van persoonlijkheden te omarmen ontstaat de ruimte om in interactie nieuwe perspectieven te laten ontstaan. Wellicht schuilt daar ook voor mij de liefde voor het verbinden en veranderen.

Jeroen1.jpeg

Met smart wacht ik totdat politici zonder gêne hun standpunten herzien, of totdat kinderen op school niet meer getoetst worden op hun repetitief vermogen, maar hun vermogen ideeën te vormen. Hypocrisie is geen zonde, maar een uiting van menselijke ontwikkeling. Het ego is slechts een masker voor de geest, terwijl bescheidenheid fungeert als raadgever voor de ziel. En dat juist de grondslagen onder overtuigingen variabel zijn, maakt het mogelijk om in verbinding dat wat nieuw is te ontdekken.

Ik realiseer me dat de realiteit weerbarstig kan zijn. De term atomisch individualisme omschrijft het gegeven dat mensen zich soms zo atomisch klein zijn gaan ervaren in een grote belevingswereld, dat het geloof in verandering ontbreekt. Dat het toch geen zin heeft om je te organiseren, omdat als jij het spel verlaat, een ander er met de buit vandoor gaat. Zelf hou ik me bezig met wat ik constructief radicaliseren ben gaan noemen: het radicaal durven denken, maar met focus op concrete haalbare stappen die gezet kunnen worden. Als reactie tegen het atomisch individualisme geloof ik in elementair delen: interacteren vanuit je persoonlijke overtuigingen, hoe ambigu deze ook zijn. Want met het proces van delen ontwikkel én fundeer je ideeën, tot het punt dat een kritische massa het omarmt en cultuur kantelt. 

Jeroen2.jpg
Jeroen4.jpg

Met een eigen platform, genaamd Waardeloos, ontwikkel ik een voedingsbodem voor het elementaire delen. Ik organiseer meetups en hou ik me bezig met een evenement dat heel provocerend met €0 op de begroting gerealiseerd wordt. Niet omdat ik pleit voor een wereld zonder geld, maar omdat deze kunstmatige barrière noodgedwongen blootlegt wat ontstaat bij het delen van sociaal kapitaal: een hoop toeval. Als in: veel valt me toe, zonder dat hier direct een wederdienst tegenover verwacht wordt. Voor deze wereld, waarin in wederkerigheid vertrouwd wordt en gelijkwaardigheid een gegeven is, werp ik me wel graag op als pleitbezorger.

Jeroen_3.jpg
Hoe langer ik me er mee bezig hou, hoe meer mensen ik ontmoet die simultaan hun morele kompas volgen

Ach en beren op de weg? Hoezeer ik ook wel ongeduldig en gefrustreerd kan raken bij onze maatschappelijke voortgang, mijn energie probeer ik te verdelen over dat wat binnen mijn invloedsfeer ligt. En in die praktijk is elke medestander er één, in is elke bijdrage zinvol. En hoe langer ik me er mee bezig hou, hoe meer mensen ik ontmoet die simultaan hun morele kompas volgen. En geloof me, dat zijn er veel, die toffe dingen doen en het hart op de juiste plaats hebben. Gedeelde smart is halve smart; gedeeld vermogen ware rijkdom. Opdat wij samen radicale verbeterideeën kunnen laten opbloeien tot nieuwe tradities!

 

 
portretten-60_vk.jpg

Ik ben
een idealist

Ik breng
overbrugging van de schijncontroverse met realisme

Wat ik nu het liefste doe
het ontdekken van wederkerigheid in interactie. Hoe wederzijds altruïsme kan leiden tot nieuwe perspectieven. Hoe het delen van elkaars overvloed kan bijdragen aan een zinvolle alternatieven

Idéfix is voor mij
in Idéfix heb ik een oase gevonden waar ik me thuis voel. In de ruimte en met de mensen. Ik kijk ernaar uit om mijn bijdrage te leveren aan de verbindingen binnen de Fixerscommunity, en naar al het moois dat daaruit gaat ontstaan.

Mijn ontwakende idee
mensen kunnen zich atomisch klein ervaren in een grote belevingswereld, waardoor het geloof in de individuele bijdrage aan verandering ontbreekt. Met constructieve radicalisering richt ik me op het verbinden van radicale ideeën aan concrete, haalbare stappen. Als reactie tegen het atomisch individualisme pleit ik voor elementair delen.

Contactgegevens
waardeloos.net
info@waardeloos.net
06-40382327

 
verhalenIdéfixteam